Maandag op Eén: HIV+ over seks en relaties

Maandag op Eén: HIV+ over seks en relaties

Donderdag, 22 september 2011 - 16u04

Op maandag 26 september peilt Kobe Ilsen bij Frankie, Thierry, Liesbeth, Helen en Kenny naar de invloed van hiv op seks en relaties. Wat betekent het virus voor wie een partner heeft? En voor wie vrijgezel is?

FRANKIE: “Iemand die medicatie krijgt, is bijna niet besmettelijk. Ik zeg niet ‘niet’. Maar bijna niet. De meeste besmettingen gebeuren door mensen die seropositief zijn maar het zelf nog niet weten. Erger nog, ze gaan ervan uit dat ze negatief zijn en dat ze dus onbeschermde seks kunnen hebben. En negentig procent van de besmettingen gebeurt in die fase. Het is toch jammer dat iets zo moois als seks voor zoveel ellende moet zorgen. Sedert dat piepklein viruske in mijn leven is gekomen, is mijn leven compleet veranderd. Voor iets wat zelfs onzichtbaar is”.

“De eerste maanden na mijn diagnose had ik sowieso geen zin in seks”, herinnert Frankie zich. “Ik had er een degout van gekregen, absoluut. En achteraf heb ik een paar keer andere contacten gehad, maar telkens bots je op een muur. De eerste keer heb ik het meteen gezegd dat ik seropositief was, maar het is nooit tot seks gekomen. De tweede keer had ik iemand leren kennen en na een paar keer heb ik het gezegd. Die jongen was daar zo slecht van; die was kwaad omdat ik het niet gezegd had. Dat was een vertrouwensbreuk. Dus op de duur weet je echt niet wat je nu moet doen om goed te doen.”

THIERRY: “Dat seksuele aspect, dat is enorm moeilijk. Die angst om afgewezen te worden … dat is geen absurde angst. Het is een reële angst. Ik heb al mensen leren kennen die dat totaal geen probleem vonden; ik heb dat heel snel aangevoeld en de avond zelf vertelde ik dat. Dan heb ik ook iemand leren kennen waar ik eerst twee maanden mee heb gepraat en van alles mee gedaan heb: cinemaatje, in het gras gaan liggen in het park, gaan zwemmen  …”
- Kobe: “Gevreeën?”
- Thierry: “Gevreeën, veilig gevreeën.”
- Kobe: “Zonder dat hij wist dat je positief was?”
- Thierry: “Ja … omdat ik het niet over mijn lippen kreeg. Omdat hij het zo moeilijk had.”
- Kobe: “Vind je dat verantwoord?”
- Thierry: “Ja, ik heb veilig gevreeën.”
- Kobe: “Dan is er geen probleem volgens jou?“
- Thierry: (denkt) “Dat is moeilijk. Dat is heel moeilijk … Als ik het tegen iemand kan zeggen alvorens er nog maar een kus bij is, liever dat. Ik voel mij veel beter dan. Veel geruster.”

Thierry vertelt ook over het moment waarop hij besmet is geraakt:
- Thierry: “Het aantal keren dat ik onveilig heb gevreeën kan ik op één hand tellen. Ik meen dat.”
- Kobe: “Maar het is wel in die vier of vijf keer gebeurd?”
- Thierry: “Ja, ik meen dat. Ik weet perfect wanneer en waar ik besmet ben. Perfect. Kijk, ik was poepeloerezat. Ik was zo dronken als iets. Is dat een excuus? Nee, maar het zijn wel de feiten. Ik kan mij niet voorstellen dat iemand nooit van zijn leven eens een keer een condoom vergeet.”

LIESBETH: “Toen ik voor de tweede keer trouwde, was ik al seropositief. Mijn man trouwens ook. In het begin gebruikten we condooms, maar daarna niet meer. Dat was echt een keuze, omdat het ons eigenlijk tegenstond. Omdat we een vaste relatie hadden. Dat was niet erg slim, want we wisten niet of we hetzelfde type hiv-virus hadden of niet. De dokter maakte er natuurlijk een probleem van. Ze gaan niks goedkeuren waar ergens misschien medisch gevaar is. Maar ze kent mij goed genoeg om te weten dat ik toch mijn eigen keuzes maak, zoals niet stoppen met roken. Maar ze weet ook dat ik geen overdreven domme dingen doe.”

“Natuurlijk mis ik dat wel, iemand om bij me te hebben”, vertelt Liesbeth ook. “Maar ik wil niet zomaar een relatie om niet alleen te zijn. Voor mij moeten er gevoelens bij zijn. Als ik een leuke man tegenkom, dan zou ik er wel voor zorgen dat hij weet dat ik seropositief ben voordat er iets meer van komt. Om er niet mee geconfronteerd te worden dat ik dat in een intiem moment zou moeten zeggen. Dus ik denk wel dat ik zou zorgen dat ik het er al uitflap voordat er van iets sprake is. Laat ons zeggen dat de deur nu dicht is, maar niet op slot.” (lacht)

HELEN: “Ik ben op zoek naar een man. Voor de liefde en voor het gezelschap. Zoals ze in het Engels zeggen: ‘Two heads are better than one’. Ik zoek op allerlei datingsites. Niet alleen op sites voor mensen die seropositief zijn. Want ik zoek geen man die mij wil omdat wij dan samen seropositief zijn. Ik zoek een man die in mij geïnteresseerd is. Maar de reacties op de gewone datingsites zijn meestal niet goed. ‘Wanneer ga je sterven?’, vragen ze me. ‘Hoeveel mannen heb je gehad voordat je seropositief was?’ Of ‘Bent u een prostituee?’

KENNY en KRISTEL verwennen zichzelf met een dagje wellness. Kobe vraag of ze altijd met een condoom vrijen.
- Kenny: “Ah natuurlijk, altijd. Maar we zijn er ook niet constant mee bezig. Want als je daar constant aan moet denken, dan kun je daar ook niet meer van genieten.”
- Kristel: “Ik vergeet het eigenlijk. Hij is degene die  daar op dat moment aan denkt en dat condoom pakt … Maar ik, ik sta daar gewoon niet bij stil.”
- Kenny: “We zorgen gewoon dat we condooms bij hebben. Maar dat is inderdaad niet evident. Een ander koppel kan altijd zeggen ‘Hela, dat is een goede plaats’. Stel u dan een keer voor dat je moet zeggen ‘Dju, ik heb niks mee’. “
- Kristel: “Angst om besmet te worden? Ja, je hebt daar wel ergens schrik voor. Maar je weet dat als je zo’n relatie aangaat. Je babbelt er alle twee over, over wat kan, en wat niet kan. Ik heb er nog niet bij stil gestaan eigenlijk, omdat ik nooit denk dat ik besmet zal geraken. Maar hij zit met de angst, dat als hij mij ooit zou besmetten, dat hij dan moet hij leven met het gevoel van … ik heb haar besmet.”

Hiv+: op maandag 26 september om 21.30 uur op Eén

Foto: VRT / Bart Musschoot

Meer info: www.een.be